o nas

KIM JESTEŚMY

Jesteśmy wspólnotą ludzi czyniących dobry użytek ze swego zbawienia, tzn. entuzjastami w działaniu, rozkochanymi w Słowie Bożym naśladowcami Jezusa Chrystusa, wrażliwymi na los drugiego człowieka, zapraszającymi innych do pełnego zaufania Bogu.

WIZJA I MISJA ZBORU

Żywa relacja z Bogiem, braterska miłość, głoszenie Ewangelii i niesienie pomocy potrzebującym.

KIM SĄ BAPTYŚCI?

Kościół Chrześcijan Baptystów to wspólnota ludzi,

  1. którzy doświadczyli nowych duchowych narodzin pod wpływem działania Ducha Bożego,
  2. uważają, że Pismo Święte jest ważniejsze niż autorytet Kościoła,
  3. zwiastują Dobrą Nowinę o tym, że dzięki śmierci Pana Jezusa Chrystusa Bóg chce zbawić każdego człowieka oraz że każdemu człowiekowi daje możliwość życia według prostej prawdy Ewangelii.

KRÓTKA HISTORIA  ZBORU  W  GNIEŹNIE

Początki Zboru w Gnieźnie sięgają roku 1868. Już wówczas byli na tym terenie liczni pojedynczy wierzący żyjący w wielkim rozproszeniu. Nabożeństwa odbywały się w wielu miejscowościach, m.in. w Wymysłowie i Gąsieszynie w domu tamtejszego właściciela ziemskiego. Ci, którzy przyjmowali chrzest na wyznanie wiary dołączani byli organizacyjnie do zboru w Gorzowie Wielkopolskim. To pierwsze świadectwo Ewangelii zostało jednak bardzo osłabione w latach siedemdziesiątych przez emigrację do Ameryki. W roku 1878 pozostało jeszcze 12 członków zboru. Byli oni sporadycznie odwiedzani przez kaznodzieję i misjonarzy zboru gorzowskiego. Najbardziej odpowiedni do prowadzenia zebrań biblijno-modlitewnych okazał się w tej grupie Daniel Klawitter, który gorliwie spełniał swoje zadanie. W wyniku jego służby doszło na przełomie roku 1878/79 do nawrócenia i chrztu 8 osób. W tamtym okresie nabożeństwa odbywały się w miejscowościach Ryszewo i Łukaszewo. Niestety pod koniec lat 80-tych nowa fala emigracji obezwładniła rozwijające się dzieło. Ci, którzy pozostali, zwrócili się o opiekę duchową do bliższego nieco zboru w Inowrocławiu. W 1887 roku nastąpiło przyjęcie do tego zboru 18 członków zamieszkałych w Gąsieszynie. Placówka ta już w 1888 roku wzrosła do liczby 36 członków, częściowo również przez osadnictwo rodzin baptystów na parcelowanych dobrach majątku Strzyżewo. Wkrótce jeden z tamtejszych członków oddał swój plac pod budowę kaplicy. I oto już we wrześniu 1896 roku Strzyżewo stało się formalną siedzibą rozproszonego wokół Poznania zboru.

1 lipca 1899 roku urząd kaznodziei w zborze poznańskim objął August Majewski, który z młodzieńczą gorliwością w pilnym trudzie misyjnym, zawsze skromny pomimo tak licznych błogosławieństw otrzymywanych od Boga, trwał na tym stanowisku. Liczba członków stale wzrastała, trzeba było pomyśleć o usamodzielnieniu zboru. Uroczystość taka nastąpiła 6 kwietnia 1902 r. w dużej kaplicy strzyżewskiego zboru ( dzisiejsze Strzyżewo Kościelne ). Postanowiono wówczas utworzyć jeden zbór o nazwie Strzyżewo-Poznań z 137 członkami. W tymże dniu odbyła się ordynacja Augusta Majewskiego na urząd kaznodziei tego połączonego zboru. Zamieszkał on w Gnieźnie, aby nadzorować pięknie zapowiadającą się tam misję. Swoim trudem misyjnym uzyskał August Majewski owoce w Gnieźnie w postaci licznych nawróceń. Już 1 kwietnia 1906 roku odbył się tu chrzest 84 osób.

Po zakończeniu I-szej wojny światowej teren pracy poznańskiego zboru został przedzielony granicą nowo powstałego państwa polskiego. Wiele rodzin zostało rozdzielonych, nastąpiły wyjazdy i przesiedlenia. W tym czasie zbór w Gnieźnie opustoszał. Figuruje on dopiero w statystyce unii zborów języka niemieckiego za 1938 rok ( 134 członków i 220 sympatyków ). Kaznodzieją zboru od 1935 r. był R. Schoenknecht, a starszym zboru K. Genrich. O grupie polskojęzycznej nie mamy wiadomości chociaż jej istnienie wynika ze wzmianki o pozdrowieniach przekazanych w jej imieniu na Zjeździe. Informacje o baptystach w Gnieźnie i powiecie możemy również znaleźć w zachowanych sprawozdaniach prezydenta miasta Gniezna z 1928 r. i 1929 r.

Po II wojnie światowej nie istniał w Gnieźnie samodzielny zbór baptystów. Miejscowi baptyści na nabożeństwa jeździli do Poznania. W miarę powiększania się grupu utworzono w Gnieźnie placówkę I Zboru KChB w Poznaniu.

Rozwijająca się ewangelizacja przynosiła owoce w postaci kolejnych nawróceń, co pozwoliło na powstanie samodzielnego zboru. 8.12.1996 roku odbyło się nabożeństwo inaugurujące istnienie Zboru KChB. w Gnieźnie. Przełożonym zboru został brat Janusz Fredyk.